19 april 2012

Hoe kom ik hier zo snel mogelijk weg?

Vader Jan begint steeds meer op de ‘ouwe Fok’ te lijken. Hij denkt zich suf over de oplossing: ‘Hoe kom ik weg uit het verpleeghuis,  en wel zo snel mogelijk’. Zo heeft hij al geopperd bij Ria: ‘Ik kan wel bij jou wonen?’ En gisteren bedacht hij: ‘Kan Anja niet bij ons wonen en voor ons zorgen? Ik kan al heel veel zelf.’ Moeder Jo antwoordde: ‘Ja maar Anja heeft toch een vriend waar ze vaak in het weekend naartoe gaat? En ze moet toch met haar computers werken?’ Op deze antwoorden is hij nog niet ingegaan, wordt vervolgd.

Korte termijn geheugen

Voor ons naasten die de rol ‘ik sta erbij en ik kijk ernaar’ vervullen doet het pijn dit te moeten meemaken. Vader Jan die steeds vergeet waarom hij niet naar huis kan omdat moeder Jo ook nog een ding in haar borst heeft die eruit geopereerd moet worden en daarom niet goed voor hem kan zorgen. Dat op dit moment nog ‘alles’ onzeker is. We vertellen het wel maar het korte termijn geheugen laat vader Jan nog steeds in de steek.  Toch als we het vertellen, is het: ‘O ja, nou ja dan moet het maar.’ En vervolgens is het een kwartier later weer uit zijn geheugen verdwenen waarom hij niet bij moeder Jo thuis kan zijn.

Kei-en-kei-sterk

Moeder Jo met haar welbekende ‘vechtersmentaliteit’, toch even tranen gisteravond aan de telefoon.  Zit ze te wachten op het geboortekaartje van Flynn -de jongst geboren achterkleinzoon-, valt er verdorie een rouwkaart in de bus van een bekende. Jo houdt zich tot nu toe kei-en-kei-sterk. Dit bericht was even de welbekende druppel die de emmer (kort) deed overlopen.

Dit bericht is geplaatst in Lappenmand. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Subscribe without commenting