29 maart 2012

Vader Jan heeft een onrustige nacht gehad, ziet beestjes lopen die er niet zijn en houdt andere patiënten uit hun slaap. Hij wordt overgeplaatst naar een andere afdeling. Ria vertelt dat we  om 15.00 uur gesprek met de arts van vader Jan hebben. Aiii.. weer schrik. Hoezo? Waarom? Dat is op dit moment nog niet bekend.

Delier

We zijn op de afgesproken tijd in het ziekenhuis en de arts vertelt ons dat het medisch team vermoedt dat vader Jan een urineweginfectie heeft. Hij grijpt steeds naar zijn kruis en zegt dat er haken zitten die trekken. Ze hebben urinemonsters genomen en dit op kweek gezet. Oude mensen die een infectie oplopen, krijgen daar vaak een delier bij, dat is waarschijnlijk de reden dat hij beestjes ziet lopen en andere dingen ziet die wij niet zien, volgens de arts. Goed om dit te weten, dan kunnen we daar rekening mee houden.Omdat in eerste instantie leek dat hij wat rustiger was, waren de rustgevers teruggebracht, deze zijn inmiddels weer ingezet. Na nog wat medisch gepraat en doorspreken van hier al eerder opgeschreven dingen gaan we op bezoek bij vader Jan.

Huilen

We zijn verbaasd, hij zit in een stoel aan tafel en zijn hoofd wiebelt een beetje. Hij ziet Ria en raakt geëmotioneerd en moet huilen. Dan ziet hij mij en denkt ooo, die is er ook en hij lijkt tevreden. We gaan beiden zo zitten dat we hij slechts één kant hoeft op te kijken om ons te kunnen zien. Hij vraagt waar moeder is. Nou.. pa die hebben we nu thuisgelaten, want ze was moe, maar die komt morgen weer. Goed? Ja, dat moest dan maar.

Beestjes

Hij ziet inderdaad beestjes, zweefvliegtuigen en ballonnen rondvliegen. Wijst ze aan en vraagt, ‘Zien jullie ze dan niet?’ Natuurlijk testen we hem even uit. ‘Nee, waar dan? Links?’ ‘Nee joh, kijk dan, dáár vliegt hij, zo…’ (en hij wijst met zijn hand). ‘O ja, ik zie het’, en wijs met hem mee. ‘Daar hè? Daar gaat ie’.  ‘Ja, zie je wel?’, en hij is tevreden.

Jahaahaa hoorrr, Neeheehee hoorrr

Zijn spraak is behoorlijk goed, hij vertelt veel, over wat hij ziet, maar ook over vroeger. Wij moeten ons beperken met vragen van één zin, omdat hij ons anders niet kan volgen, waar hij steevast: ‘Jahaahaa hoorrrrr’, óf ‘Neeeheeee hoorrr,’ op antwoordt. Het is een bepaald toontje, wat Ria en Anja op weg naar huis in de auto ook naar elkaar toe gaan gebruiken, met dikke pret.

Ik aan de beurt

Op gegeven moment noemt hij één voor één bijna alle namen op van zijn broers en zusters die zijn overleden en zegt: ‘En nu ben ik aan de beurt’. ‘Uhhh…O’, denken wij. ‘Denk je dat pa?’ ‘Jaahaahaa hoorrrr, dat is toch normaal, zo hoort het toch?’ Uhh.. Nou oké.

Baby’s

Op gegeven moment wil hij koffie, en ik ga op zoek naar een verpleegkundige die dit kan regelen. Ze krijgt een tuitbeker met koffie mee en overhandigt deze aan vader Jan. Nou…dat moest niet, een tuitbeker is voor baby’s. De tuit moest er af. Wij nog proberen.. ‘Dat lukt niet hoor, de tuit zit er aan vast gelast’. Nou wat hij in zijn kop heeft, zit niet in zijn kont. Na een kwartier medderen, had hij de tuit eraf gesloopt en hield hem triomfantelijk omhoog. Grote pret om zijn eigen prestatie, en wij waren een paar stommelingen die het niet begrepen, haha.

Klote moment

We ruiken dat het eten rondgebracht gaat worden. Een mooi moment voor ons om afscheid te nemen. Dat hebben we goed bedacht, want hij wil met ons mee naar huis…
Grr.. een klote moment om hem achter te moeten laten. Je hoeft echt niet gestudeerd te hebben om te weten dat hij daar op zijn plek is, en voorlopig nog niet thuis. Maar ja, dat ziet en beleeft hij zelf anders.

Moeder Jo

Ik vergeet moeder Jo bijna te noemen. Sterk en stoer zoals gewoonlijk. Ze heeft wél diverse mensen gebeld en op de hoogte gesteld. Ook iemand die in het appartementencomplex woont, en zelf borstkanker heeft gehad. Deze mevrouw is bij haar op bezoek geweest. Daarnaast heeft ze Marga, de vroegere buurvouw gebeld en die is ook een bakkie koffie komen drinken. De buurtjes van het huis bieden aan alle kanten hulp aan. Dus op dit moment laten we het maar zoals het is.

Ze kan zelf het beste aangeven waar ze behoefte aan heeft.

Dit bericht is geplaatst in Lappenmand. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Subscribe without commenting