Aanvaarden

moeder-joBest wel heftig, de gevoelens van verwarring die me te parten spelen. Denk ik aan de ene kant: ‘Moeder, waar ben je mee bezig, het is een verloren strijd, probeer toch te aanvaarden.’ Aan de andere kant denk ik ook: ‘Het zou wel definitief zijn, er is geen weg terug als de dood er eenmaal is’. Wat zal ik haar missen als ze er niet meer is.

Als…

Ook angst speelt bij me mee. Als… ze maar geen pijn krijgt. Als…. het maar in harmonie gaat. Als… ze maar rust in haar ziel kan vinden. En ook, als…ze overleden is, hoe zal het dan met vader Jan verder gaan? Als…als…als… En dan de vraag die bij me speelt: ‘Doe ik wel genoeg voor haar?’

Egoïst

Soms ook naar haar dood verlangen, omdat ik zelf rust wil.  Ik wil haar niet zien lijden en nog meer krachten zien verliezen. En vervolgens maken deze gedachten, dat ik me een egoïst voel, want het is waar IK bang voor ben. Het gaat natuurlijk om de keuzes(als je al van keuzes kunt spreken) van mijn moeder, het is háár leven.

Zo word ik heen en weer geslingerd door allerlei gevoelens die ik eigenlijk helemaal niet wil hebben. Ook ik moet leren aanvaarden.

Dit bericht is geplaatst in Lappenmand, mantelZORG. Bookmark de permalink.

1 Response to Aanvaarden

  1. Lisa schreef:

    Dag Anja,

    “Aanvaarden”. Het is een mooi woord, maar het doet vermoeden dat je het
    rationeel kunt benaderen. Dat is niet zo, heel veel verwarrende gedachten en gevoelens
    zullen nog voorbij komen en hele begrijpelijke.
    Wees niet te hard voor jezelf, het is allemaal heel herkenbaar, niemand wil zijn moeder
    zien lijden tegelijkertijd wil je haar ook niet kwijt.
    Daarnaast is het wel erg veel voor je: beide ouders in zo’n korte tijd, in zulke andere omstandigheden mee te moeten maken.
    Anja, die gevoelens of je genoeg doet of gedaan hebt, zul je altijd houden, die hebben
    we allemaal t.o.v. onze dierbaren. Maar je bent er nu voor haar dat voelt ze.
    De levenskracht van je moeder, het is eigenlijk bewonderenswaardig zoveel ze van het
    leven houdt. Laat haar nog maar even. Met jouw steun en die van de familie zal ze langzaam gaan loslaten.
    Warme groet en veel sterkte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Subscribe without commenting