Bult van Jo terug

De bult van Jo is terug en groeit opnieuw als kool. In twee weken tijd heeft het ding alweer de grote van een sinaasappel. Jo die nog steeds ontkent dat de kanker verder gaat dan alleen de zichtbare bulten wil naar het ziekenhuis voor onderzoek en wat er eventueel nog verder aan gedaan kan worden. Dat is gisteren gebeurd.

Elke grasspriet grijpt ze vast

Eerst MRI-scan, daarna direct aftekenen van het bestralingsgebied en vrijdag wordt gestart met een serie van 5 bestralingen. De arts in het ziekenhuis vraagt wat ze wil, omdat ze al behoorlijk verzwakt is. Op de behandeltafel komen en uitkleden was een crime. En toch…Jo hoeft niet na te denken, ze wil bestraald worden. Elke grasspriet die ze ziet, grijpt ze vast. Ze wil niet dood, dat mag duidelijk zijn.

Boos op vader Jan

Vader Jan, rechtlijnig als altijd(en dementerend) is het duidelijk niet met de gang van zaken eens. Enkele uitspraken van hem: ‘Zomerkleding? Waarom? Is niet meer nodig voor dat korte tijdje.’ ‘Mens, laat toch zitten, het kan beter maar snel afgelopen zijn, dan heb je het gehad.’ Dit soort uitspraken dus, waar moeder Jopie op haar beurt weer heel boos om wordt en ze overweegt hem niet meer op bezoek te willen hebben.

Berusten in de keuze van Jopie

Dinsdag was ik bij vader Jan op bezoek en gooide ik een balletje op over de aanstaande behandeling van Jopie. En tot mijn verbazing zei hij: ‘Tsja, ze moet het zelf weten, het is haar lijf.’ Discussie gesloten. En tot nu toe lijkt hij te berusten in de keuze van zijn Jopie en zich weer vriendelijker naar Jopie te gedragen.

Weinig hoopvol

Hoe het verder gaat en óf de behandeling voor Jopie weer een tijdje aan gaat slaan is afwachten volgens de arts. Ria maakt uit zijn woorden op dat hij weinig hoopvol is. We zullen zien, afwachten maar weer.  Aan Jopie zal het niet liggen, die wil nog zo lang mogelijk mee.

Dit bericht is geplaatst in Lappenmand, mantelZORG. Bookmark de permalink.

5 Responses to Bult van Jo terug

  1. Lisa schreef:

    Dag Anja,

    Wat een sterke moeder heb je toch, een vechter!
    Spijtig dat de bult zo snel is teruggegroeid.
    Openhartig zoals je erover schrijft.
    Veel sterkte voor jullie gezin en voor je moeder met de bestraling.
    Hartelijke groet,

  2. Katinka schreef:

    Heel veel sterkte Anja en ook je familie natuurlijk.
    Die boosaardige bult terug, dat klinkt niet fijn …. en je moeder blijft toch weer zo sterk .
    Liefs,
    Katinka

  3. anja schreef:

    @Lisa, @Katinka
    Weet je, ik vraag het me af of mijn moeder zo sterk is. Soms is moed en kracht nodig om je aan onomkeerbare feiten over te geven. Ik weet het niet.
    Groetjes Anja.

    • Katinka schreef:

      Daar heb je ook weer gelijk in Anja …. het leven is iets met onvoorspelbare bochten …. je moeder neemt alle bochten die er op haar weg komen ???
      Liefs,
      Katinka

  4. Nicole Pronk schreef:

    Hoi Anja,
    Bah wat een nare periode weer voor jullie en inderdaad wat blijft je moeder vechten ik hoop dat het baat heeft maar snap jouw gedachtegang wel. Misschien is het geen kracht maar angst ook om jullie en het achterlaten van jullie vader….
    Sterkte!
    Groetjes:
    Nicole

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Subscribe without commenting