Jo is thuis

Vanmorgen al vroeg actief. Ziekenhuis bellen of het echt nog steeds goed gaat met Jo. Dat gaat het, dus we spreken af dat ik om 11.00 uur in het ziekenhuis ben om haar op te halen. Ik regel dat er nog iemand meegaat naar beneden met Jo in een rolstoel, die zolang bij Jo blijft, als ik de auto haal. Tafeltje dekje regelen, de dame die de telefoon opneemt vult het formulier in en vraagt me, ‘En hoe gaat het met jou, kun je het allemaal trekken?’ Eerlijkheidshalve geef ik toe: ‘Ik vind het loodzwaar worden, ook al omdat één van de mantelzorgers van de familie die heel veel doet, ook in de lappenmand beland is. Ze geeft aan: ‘We hebben een mantelzorgersproject, wat vind je van het idee dat we een afspraak maken om binnenkort eens te overleggen met je?’ Ik antwoord: ‘Tips en adviezen, graahaag, want dit houdt geen olifant vol.’ We spreken af dat iemand van het project vrijdag contact met me gaat opnemen .

Spic-en-span

Tanken, naar de bakker taart halen, de Italiaanse schotel die ik gisteren gemaakt heb uit de vriezer halen. Ham en meloen in de koeltas erbij. Ik zal samen met Jo de warme maaltijd nuttigen op de ‘Platte Ven’ op haar eigen stekkie, beslis ik. De spullen in de auto gezet en op naar het ziekenhuis. Jo ligt al spic-en-span klaar op me te wachten. Spullen uit de kasten halen en in de weekendtas, de ziekenhuisvrijwilligster komt en hoppeta we vertrekken. Auto halen, Jo in de auto geplaatst en babbelend komen we aan op de ‘Platte Ven’.

Lekker thuis zitten

Koffie zetten, Jo gaat eerst effe naar haar eigen plee, want thuis zit je toch maar mooi het lekkerst. Koffie met gebak. Nog even boodschappen doen en dan het eten bereiden. We zitten genoeglijk samen te eten. Afwassen, de tas uitpakken en ik besluit met een stukje taart naar vader Jan te gaan om hem op de hoogte te stellen van de voortgang van ‘zijn Jopie’ en dat ze ‘gezond’ en wel thuis is.

Een wonder

Vader Jan zit een beetje te dutten op zijn stoel in zijn kamer. Ik vertel dat Jopie thuis is en dat het goed met haar gaat. Hij is verrast: ‘Is ze nu al thuis? Dat is een wonder’, en hij begint te huilen. Ik beloof hem, als ze wat aangesterkt is over een paar dagen kom ik je halen en gaan we haar samen bezoeken, maar…druk ik hem op het hart..je MOET wel weer terug naar ‘Buiten Zorg’, moeder moet nog aansterken. Je kunt dan nog niet thuis blijven. We drinken een bakkie koffie en hij zegt, ‘Jas aan we gaan naar moeder’. Aiii… mijn bericht is niet goed overgekomen. ‘Nee pa, ze moet eerst nog wat aansterken, we gaan over een paar dagen.’ Vader Jan wordt boos op me, dat had ik hem niet verteld, zei hij.  ‘Weet je wat  pa, ik schrijf het in je schriftje zodat je weet wat we afgesproken hebben, dan kun je het nalezen.’ Daar gaat hij mee akkoord. Ik lees voor wat ik heb opgeschreven, maar hij onthoudt het niet. Ka-u-tee, dat korte termijn geheugen ook…

Niemand vertelt ooit iets

Ik moet de was meenemen, er ligt een hele stapel, volgens vader Jan. ‘Uhh..nee, Erik-Jan en Ingrid doen de was voor je. Ik zal Erik wel even bellen of hij het op komt halen, ik heb niet dat speciale waspoeder voor je. Dan krijg je jeuk en dat willen we niet, toch?’ O nee, dat is ook zo. Vervolgens wil hij weer naar Jo. En ik leg nogmaals uit, dat we dat nu nog niet doen, maar over een paar dagen, als Jo wat sterker is. Jan wordt nog kwader, niemand vertelt hem ooit iets… Ik pak het schriftje erbij, lees weer voor wat ik opgeschreven heb en zijn reactie ‘Ooooo, nu is het veel duidelijker voor me, zojuist zei je wat anders’. Grr…. Nadat het hopelijk wat duidelijk blijft (maar ik vermoed van niet) neem ik afscheid van hem en ga naar Ria om verslag te doen en om even ‘stoom af te blazen’.

Kei-kapot

Inmiddels zit dit kind thuis, verslag te schrijven van deze dag en ik ben ‘kei-kapot’. Ook  zorgen om Jo op een manier van ‘als dat maar goed gaat vanavond’, alhoewel ik haar op het hart gedrukt heb te bellen als het niet gaat. Misschien eerst een lotgenoot die in het huis woont en anders mij. Nou ja, we zullen zien hoe het gaat.

 

Dit bericht is geplaatst in Lappenmand, mantelZORG. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Subscribe without commenting