Kerstmarkt

Jammer, dat ik de laatste tijd zo weinig schrijf en foto’s maak. Er viel/valt ook niet zoveel nieuws te vertellen.  Over vallen gesproken: vader Jan is 6 weken geleden behoorlijk hard gevallen. Er werd gevreesd voor een breuk of scheurtje onderin de ruggenwervel, maar het was gelukkig alleen ‘maar’ flink gekneusd. Hij heeft ruim anderhalve week op bed gelegen. Nu is hij natuurlijk al behoorlijk afhankelijk van hulp, maar op bed liggen en geen kant op kunnen van de pijn, is een crime voor hem(en voor wie niet).

Afgebeuld

Volgens eigen zeggen wordt hij tegenwoordig flink afgebeuld door de fysiotherapeut. Het resultaat mag er zijn, hij loopt weer. Met zijn humeur blijft het op-en-af gaan. Het is voor ons nabijstaanden best lastig. Iedere keer als we op bezoek gaan vragen wij ons af, hoe zal de ‘hoed’ nu weer op zijn hoofd staan? Soms is het ronduit gezellig, maar soms ook ‘kromme tenen’ werk. We roeien met de riemen die we hebben.

Kerstmarkt
Gisteren was er een heuse kerstmarkt in het verpleeghuis. In het circuit (waar de bewoners overdekt kunnen wandelen) waren overal stalletjes te vinden met kerstkaarten, kerstlichtjes, sieraden, kerstalletjes, broodjes haring, sjaaltjes, kerstballen nou ja, een ‘gewone’ kerstmarkt. En een grote loterij in het restaurant voor de financiering van de uitstapjes voor de bewoners en het behoud van het busje. Het hele huis -ook de afdelingen- is gehuld in kerstsfeer.

Koffie met kerststol

Met fototoestel in de tas ga ik vader Jan ophalen. Vóór we de afdeling verlaten krijgt hij een envelop met € 7,50 die hij kan/mag besteden op de markt. We lopen een half rondje en ik zie de kracht in zijn benen afnemen. In overleg gaan we naar het restaurant voor een bak koffie. Voor de bewoners ligt er een plak kerststol of tulband klaar. We zitten een tijdje genoeglijk in het restaurant en we besluiten weer verder te gaan.

Kerstkaart voor Jopie

Bijna aan het einde van onze ronde besluiten we een kerstkaart voor moeder Jo aan te schaffen. Vader Jan kiest een mooie uit en deze wordt met de centen uit de envelop betaald. Terug op de kamer geef ik hem de opdracht wat op de kaart schrijven, naam en misschien iets anders. Ingespannen probeert hij zijn naam op de kaart te schrijven. Als dat uiteindelijk gelukt is, zegt hij, ‘Doe jij de rest maar, mijn hand wil niet en ik zie het niet goed’. Samen overleggen we wat we erop schrijven. Kaart gaat in de tas, en ik beloof hem de kaart direct bij moeder Jopie af te leveren.

Jopie,

ook haar mobiliteit neem verder af. Ze is inmiddels ingeschreven voor een verzorgingshuis. Haar benen willen steeds minder wat haar hoofd wil. En ze is laatst midden in de nacht flauwgevallen en kwam boven op de rollator terecht. Schaafwond op haar been, die moeilijk dichtging. Toen dit weer wat beter leek te gaan werd ze ook nog verkouden. Ze hoestte bijna letterlijk de longen uit haar lijf, wat maar blijft aanhouden.

Waarom huisarts?

Uiteindelijk na aandringen van ons, de huisarts gebeld. Nu heb ik al eerder geschreven over deze huisarts. Sorry mensen, ik heb er geen goed woord voor over. Mevrouw komt dus gewoon niet. Ik begrijp dat je een drukke praktijk hebt, maar af-en-toe even contact met iemand, waarvan al bekend is dat ze het al lange tijd niet makkelijk heeft, lijkt me toch een kleine moeite. Niks van dat al. Wij (Ria en ik) vragen ons serieus af, waarom deze mevrouw huisarts geworden is.

Dit bericht is geplaatst in Lappenmand, mantelZORG. Bookmark de permalink.

1 Response to Kerstmarkt

  1. Katinka schreef:

    Gelukkig vandaag even “live” bijgepraat en nu ook dit stukje blog weer gelezen.
    Goed dat je me het hele verhaal al vertelde, nu kijk ik ook weer met een open blik naar de foto’s !
    Je lijkt op je vader Anja, leuk dat te zien !
    Liefs,
    Katinka

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Subscribe without commenting