Lege nest syndroom

Na maanden van regelen en heen-en-weer vliegen van hot naar her, beleef ik vandaag voor het eerst iets wat ze volgens mij ‘het lege nest syndroom’ noemen. Er is weinig meer te regelen en te vliegen voor me. En vandaag heb ik me voor het eerst sinds lange tijd afgevraagd: ‘Tjasses, wat zal ik nu eens gaan doen?’ Nu was het vandaag natuurlijk ook ballenweer.

Laatste klussie

Nou ja, morgen ben ik nog aanwezig bij een gesprek met een arts van Geriant voor mijn vader en kan ik hun ID-kaarten nog ophalen. En dan, dan is het mantelzorgen in deze ernstige vorm ‘klaar’.

Ik ga het nog missen

Zit me ook te bedenken dat ik de gesprekjes samen met mijn vader zal missen, hoe moeizaam ze soms ook gingen. Ik vond het leuk om een rondje met hem te lopen of samen te kleuren, zijn broodjes te smeren en te snijden, soms een beetje te troosten, nou ja dát dus. Ik vond het ook leuk om samen met mijn moeder in de auto te praten en naar de mama-care te gaan. Mijn moeder rondrijden in het karretje op weg naar de afdelingen waar we moesten zijn. Ondanks dat er veel emotioneel behoorlijk inhakte en spannend was.

Klinkt misschien achterlijk, maar ik ga het nog missen…

Dit bericht is geplaatst in Lappenmand, mantelZORG. Bookmark de permalink.

1 Response to Lege nest syndroom

  1. Katinka schreef:

    Het zogenaamde “zwarte gat” dient zich even aan, maar Anja ik weet zeker dat dit maar tijdelijk is !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Subscribe without commenting