Martelen en ploeteren

Deze mantelzorger heeft een kleine week niet gemantelzorgd en is naar Documenta 13 in Kassel, Duitsland geweest. Terug in Nederland hoorde ik van de overige familieleden dat vader Jan enorm helder is deze week. Dat heb ik inmiddels zelf ook kunnen constateren. Ja, oké, z’n korte termijn geheugen is nog steeds prut. En ja, hij haalt Erik-Jan en Bert ook nog steeds door elkaar. Tot mijn stomme verbazing is zijn oog-hand coördinatie weer redelijk oké en gaat het praten ook weer stukken beter.

Felle

Aan de andere kant: Hij is zelf bij het gesprek aanwezig geweest dat hij zal worden opgenomen in een geriatrische afdeling van een verpleeghuis. Met alle emoties die er toen bijkwamen, en dat is hij dus helemaal kwijt. Er staat weer met grote letters op zijn voorhoofd: NAAR HUIS!

Vader Jan steekt zijn ongenoegen over zijn verblijf in het ziekenhuis niet onder stoelen of banken. En dan komt het ouderwetse felle weer terug. ‘Iedereen mag hier naar huis en ik moet blijven, en ik mankeer niks!’

Twijfelen

Het is zo ‘verneukeratief'(excuus voor het woord). Het brengt ons als hele familie aan het twijfelen. Is het wel zo ernstig? Hebben de artsen niet veel te vroeg hun diagnose gesteld? Toen ons gevraagd werd of hij beter of slechter was na de laatste aanval, was het een stuk slechter met hem. En nu? Nu lijkt het wel verbeterd. Het lijkt zelfs beter als toen hij weer thuis was. Is dit blijvend? Is dit een tijdelijke opleving? We weten het niet en dat maakt het zo ongelofelijk lastig en brengt ons verschrikkelijk aan het twijfelen.

Moeilijk

Buiten kijf staat dat moeder Jo niet meer voor hem kan zorgen. Ze kan de druk en de spanning niet meer aan. Maar of hij nu naar een gesloten afdeling moet? Mensen, mensen wat is dit moeilijk. We willen zo graag dat vader Jan het laatste stukje van zijn leven in tevredenheid door kan brengen. Aan de andere kant, we kunnen onze voorkeuren uitspreken, maar echt inspraak hebben we niet, vanwege de wachttijden die overal gelden. Het maakt niet uit of dat verzorgingshuizen of verpleeghuizen zijn.

Meer informatie inwinnen

Na familieoverleg wordt besloten dat Ria de zorgcoördinator belt en ik het DOC-team. We willen meer informatie. We willen de mogelijkheden weten die er alsnog kunnen zijn. We willen met zijn allen zo graag het best haalbare kunnen realiseren.

En zo martelen en ploeteren we maar weer verder.

 

Dit bericht is geplaatst in Lappenmand, mantelZORG. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Subscribe without commenting