Mijlpaal van 84!

17 januari 2013. Tot het laatste moment hebben we twijfels om óf vader Jan op te halen en de middag bij Jo door te brengen, óf als familie zelf naar het verpleeghuis te gaan om samen zijn verjaardag te vieren. Jan is maandagavond gevallen en heeft last van zijn rug.

Jo is momenteel ernstig verzwakt, zeer slecht ter been, moe en zwak en heeft veel pijn vanwege de bult waarvan we nog niet weten wat het is. Wikken-wegen-wikken, nog meer wegen, overleggen en nog meer overleggen. We weten dat vader Jan zijn leven als last ervaart, dat hij niet meer verder wil leven. Wat doen we als…dat was de vraag die steeds terugkeerde. Hoe krijgen we hem in- en uit de auto? En durven we het aan, hem op te halen? Want ja, we zijn ook wel een beetje angstig dat hij bijvoorbeeld in de auto een ruk aan het stuur kan geven, met zijn doodswens. We besluiten het risico te nemen en Ria haalt hem op. Bert -die vrij genomen heeft- zal hem weer naar huis brengen(verpleeghuis). Ik zal de catering bij Jo regelen en ga ruim voordat Jan zal komen naar Jo. Jo wordt door ons verplicht -hoe moeilijk ze het ook vindt- te blijven zitten en niks te doen.

Bijkomen van de emoties

Zo rond 14.00 uur komt Jan -ondersteund door Ria- binnen. Een emotioneel moment, want het was een ‘verassing’. Jan weet niet eerder dan dat Ria komt halen dat hij naar Jopie gaat. Veel pijn en ‘gestudder’ om hem in- en uit de auto te krijgen, maar dan toch, wat een blijdschap dat hij weer bij Jopie in zijn groene relaxstoel kan zitten. En daar laten we hem even rustig bijkomen van alle emoties.

Koffie, taartjes

Koffie, taartjes, beetje praten, Loek, Liam, Linda,Nigel, Janet en Bert komen alsof afgesproken, achter elkaar binnendruppelen, zodat het voor Jan en Jo -ondanks dat we met best veel mensen zijn-  te overzien blijft en ze ieder aandacht kunnen geven.

Telefoon

De telefoon gaat. Ton(broer van vader Jan) aan de telefoon, om hem te feliciteren. Wat is  hij blij dat hij z’n ‘kleine’ broertje spreekt. Ondanks dat hij het moeilijk kan verstaan en terug kan praten, spreekt zijn lichaamstaal boekdelen.

Veel meer valt er niet te vertellen. Voor ons is het genieten dat het oude stel geniet. We vinden het ook gezellig om weer eens met zovelen tegelijk te zijn. Behalve dat Ria en ik elkaar heel vaak zien en spreken vanwege het mantelzorgen, zien we elkaar niet zo vaak met zo veel tegelijk.

Rond 17.00 uur brengen Bert en Ria met vereende krachten Jan weer naar de auto. Bert brengt hem -mét soesjes voor de verzorging- weer naar Schagen. Hij heeft genoten. Wij zijn ons bewust dat het waarschijnlijke de laatste keer is dat hij bij ‘zijn Jopie’ thuis geweest is en dat hij Jopie voorlopig niet meer zal zien. Jopie gaat hoogstwaarschijnlijk ook weer langdurig de ziekenboeg in. Het is zo dubbel. Tevredenheid over deze dag, en de angst wat de komende tijd gaat brengen.

Dit bericht is geplaatst in Lappenmand, mantelZORG. Bookmark de permalink.

2 Responses to Mijlpaal van 84!

  1. Katinka schreef:

    Wat een geweldige actie weer van jullie ! Fijn dat de “oudjes” hebben genoten, maar inderdaad ook weer heel dubbel.
    Want wat staat er nog allemaal te wachten …. gefeliciteerd met jullie vader en sterkte met alles wat er nog gaat komen.

  2. jo en ton fokker schreef:

    Hallo Allemaal
    Wat fijn dat het zo verlopen is net wat je schrijft erg emotieel en mischien wel de laatste keer dat hij in zijn eigenhuis is geweest ??Volgens je moeder per telefoon gesproken dat het erg gezellig is geweest en goed verlopen alles was gedaan de boodschapen en ze moest blijven zitten wat een hele opgave voor haar is je wilt de touwtjes zelf in handen houden maar ze vond het wel fijn dat het zo geregeld was Wat maken jullie veel mee met je ouders nu je moeder weer in de lappenmand en net wat je schrijft wat komt er nog aan voor je moeder en jullie ook ? Je had leuke fotos op de site gezet ze staan er goed op Anja ik heb wel me wachtwoord gevonden maar het reageert er niet op maar dit vind ik erg fijn dat je zo gedaan hebt dan kunnen we nog een stukje mee beleven hoe of het was Bedankt namens ons en veel sterkte voor de toekomst en heel knuffels van ons Ome Ton en Tante Jo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Subscribe without commenting