Natrillen 4 april 2012

Jo heeft in het appartementencomplex waar ze wonen een lotgenote gevonden die borstkanker heeft gehad. Ze vertelt dat ze hier steun aan heeft. Jo is al aan het oefenen voor de scan, ze moet dan heel veel water drinken in een uur tijd. Ze meldt: ‘Ik zie hier zo tegenop. Al dat water krijg ik niet naar binnen. Daar moet ik van braken’.

Zelf bepalen

We bedenken: ‘De enige die bepaalt of die scan gemaakt wordt ben je zelf. Natuurlijk willen we luisteren naar het medisch team. Maar… als je het onderzoek niet wilt, er is niemand die je kan en mag verplichten het wel te doen.

‘s Middags gaan Ria en ik met moeder Jo op bezoek bij vader Jan. We laten Jo en Jan langdurig samen en gaan op stap. Eerst een afspraak met de behandelend arts van vader Jan en later naar de koffie beneden in het ziekenhuis om de ‘strategie’ door te spreken.

Strategie

We merken aan onszelf dat we graag onze eigen zin willen doordrijven in ‘wat het beste is voor onze ouders’. Het zal gerust..maar wie geeft ons als dochters het recht om in deze fase van hun leven te beslissen wat zij ‘het beste’ kunnen doen?

We spreken met elkaar af dat deze fase ook een les voor onszelf gaat worden. Leren luisteren naar wat onze ouders willen en daar zoveel mogelijk binnen het bereik en onze mogelijkheden gehoor aan geven. Dat is andere koek dan bedenken wat voor onze ouders het beste is.

Zullen we als dochters nog een harde dobber aan krijgen.

Dit bericht is geplaatst in Lappenmand, mantelZORG. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Subscribe without commenting