Onverwachte ziekenhuismiddag Jo

Vervolg…van vanmorgen…
De wijkverpleegkundige vertrouwt de boel niet als ze aan het einde van de morgen de wond controleert. Mama-care gebeld en ze kan om half twee terecht. Auto gestart naar Jo, Jo ingeladen en weer op naar de mama-care. De wond wordt tevoorschijn getoverd en ik schrik. Zo knalrood heeft het er tot nu toe nog niet uitgezien.Het ziet eruit als een ernstig verbrande huid en het vervelt. Daaronder voelt het keihard.

Kweek

Specialist wordt erbij gehaald. Er moet een kweek gemaakt worden, ze krijgt een nieuwe antibioticakuur en de wond word opnieuw gespoeld en vocht afgevoerd. We zijn zo’n 1,5 uur bezig in het ziekenhuis, met praten, proberen te achterhalen wat het kan zijn, maar we moeten toch eerst op de uitslag van de kweek wachten.

Jo geeft te kennen dat ze de bestraling niet gaat doen en alle in gang gezette afspraken worden ook direct geannuleerd.

Niet twijfelen, maar doen

We krijgen het recept mee voor de antibiotica. Er wordt haar op het hart gedrukt: ‘Krijgt u koorts, of gaat u zich ziek voelen, wanneer dan ook, direct contact opnemen, en als wij er niet zijn(‘s avonds en in het weekend), naar de EHBO van het ziekenhuis gaan. In dat geval niet twijfelen, maar onmiddellijk doen.

Stoepje op

We gaan weer richting huis. Ik zet Jo af en help haar het stoepje op, ze is uitgeput. Op mijn vraag zal ik niet even meegaan naar boven, krijg ik als antwoord: ‘Nee, hoor, ga jij maar naar de apotheek, dan is dat ook weer geregeld. Wil je koffie of een frissie straks?’ Doe maar een frissie, ik zweet peentjes. En ik start de auto weer om bij de apotheek de medicijnen op te halen. Netjes bij haar afgeleverd, de doppen alvast ontgrendeld -daar moet je zo’n beetje Tarzan voor zijn-  kan ze de doppen daarna gewoon zelf losdraaien. Frissie gedronken en zo kwam een einde aan deze hectische, spannende, uiterst vermoeiende dag.

Deze mantelzorger is kapot!

 

Dit bericht is geplaatst in Lappenmand, mantelZORG. Bookmark de permalink.

2 Responses to Onverwachte ziekenhuismiddag Jo

  1. Katinka schreef:

    Anja, Anja wat kan ik toch voor je doen? Zeg het !

    • anja schreef:

      Hoi Katinka,
      Dit wordt misschien een egoïstisch verhaal. Maar de enige die wat aan de situatie zou kunnen doen is mijn moeder. Als zij zou besluiten zich (met nadruk)tijdelijk op te laten nemen in een zorghuis, en als het even kan dat mijn ouders zich in hetzelfde zorghuis zouden bevinden, zouden er heel veel problemen worden opgelost. Dan blijft het heen-en-weer knorren naar het ziekenhuis natuurlijk wel over, maar dat is niet zo erg.
      Mijn vader heeft mijn moeder dan bij zich in de buurt, waardoor hij een stuk minder onrustig/bezorgd zou zijn. Mijn moeder heeft dan direct medische hulp als er iets gebeurt.
      Wij als kinderen hoeven dan nog maar naar één adres op bezoek en als we een keer moeilijk in onze tijd zitten hebben onze ouders elkaar nog.
      Maar ja… mijn moeder is eigenwijs en dát wil ze nu juist niet. Ik probeer het af-en-toe, ook de mama-care probeert het af-en-toe. Maar nee, het wordt zéér gedecideerd van de hand gewezen. Ik kan makkelijk zalluf…
      Tsja…
      Groetjes Anja

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Subscribe without commenting