Wat heeft hij nu eigenlijk gezegd

Even een dag zelf(Anja) tot rust komen en de dingen op een rijtje zetten. Gisteren met z’n drieeën (Jo, Ria en Anja) naar het ziekenhuis voor de uitslag en het verwijderen van de hechtingen. We zijn al snel aan de beurt. De arts vertelt: ‘Niet zo’n mooie uitslag voor u. We hebben alles wél kunnen weghalen op het oog, maar het is krap geweest. We hebben ook 14 lymfeklieren verwijderd waarvan er twee aangetast waren. Chemo als nabehandeling is geen optie -gezien uw leeftijd-, want dan zou het kunnen worden, kanker bestreden en patiënt overleden. Misschien een kortdurende bestraling om eventueel nog achtergebleven kwade cellen onschadelijk te maken.’ Pats, dat hakt erin. Moeder Jo (en wij)schrikken ons een ongeluk. We nemen afscheid van de arts en gaan naar de mama-care.

Dat ik er niets van gemerkt heb

Gelukkig kan moeder Jo vertellen en vragen. ‘Verdorie, het valt me zo tegen, ik had  gedacht opereren en klaar, het is weg en ik leef nog een aantal jaar vrolijk en vrij verder’ Sandra van de mama-care legt uit, troost, stelt gerust en vat samen: ‘Wat heeft hij nu eigenlijk gezegd?’ Dat onbekend is, of er nu wél of géén kwaadaardige cellen achtergebleven zijn, dat we ook niet weten, dat, als er nog wel boze zitten wat het gaat doen, omdat dit een zeldzame ingekapselde agressieve tumor was, die tóch in zijn totaliteit verwijderd is, ondanks dat het krap was. En dat ook de 2 aangetaste lymfeklieren verwijderd zijn en nog 12 gezonde.  Jo een beetje boos op zichzelf zegt: ‘Dat ik er niets van gemerkt heb, ik heb het echt nooit gezien’. Ook ik herinner me, nog niet zo lang geleden toen we samen b.h.’s gingen passen, er  écht geen bult te zien was, ook geen kleintje.

Uit het lood geslagen

Sandra vraagt om de wond te mogen bekijken. Ze ziet veel vochtophoping dat gaat ze  ter plekke verwijderen. Met bakjes wordt het vocht opgevangen, het is veel, wat weer een borst leek, zien we voor onze ogen krimpen. De hechtingen worden er nog niet uitgehaald. De wond is nog onvoldoende gesloten. ‘s Middags is er een overleg met het behandelteam waarin Jo nogmaals besproken gaat worden en de mogelijkheden voor eventuele verdere behandeling. Ria zal hier aan het eind van de middag over gebeld worden. Een beetje uit het lood geslagen gaan we weer naar huis.

Schulden

‘s Middags ga ik op bezoek bij vader Jan en vertel in grote lijnen wat er in het ziekenhuis gebeurd is. Zijn reactie: ‘O dan gaat het nog langer duren voor ik naar huis kan.’ Dat kan ik niet ontkennen. Ik besluit een rondje met hem te gaan lopen, althans, Jan in een geleende zorghuis rolstoel, dan kunnen we even naar de kinderboerderij die zo’n 500 meter verderop is. Als we weer terug zijn, zegt vader Jan: ‘Ik heb spulletjes gekocht in het winkeltje, dat moet nog afgerekend worden.’ Eigenlijk is het winkeltje al gesloten, de dames hebben er alle begrip voor dat de nog openstaande rekening NU betaald moet worden, omdat schulden hebben nu eenmaal niet kan bij vader Jan. Het is welgeteld het superbedrag van € 2,65.

Bretels

Terug in zijn kamer krijg ik de opdracht nieuwe bretels voor hem te gaan halen, omdat zijn ‘jägermeister’ bretels het begeven hebben. Dat is een klus voor Erik-Jan besluit ik, die weet van die leukertjes te vinden. We babbelen nog wat na en ik ga naar huis.

Zieltjes winnen voor lidmaatschappen

Eenmaal thuis wordt ik gebeld door de ‘mantelzorgersclub’, waarvan driekwart van het gesprek verloopt dat er eerst een lidmaatschap moet zijn en dat ik hier lid van kan worden. Grr… het voelt voor mij even als ‘zieltjes winnen voor lidmaatschappen’. Heb ik al niet genoeg aan mijn kop? Donder op.  Nou ja, dat was even te snel geoordeeld van mij, want vader Jan en moeder Jo zijn hier al lid van. Aankomende week maar weer terugbellen en kijken wat en óf ze iets kunnen betekenen voor ons.

Nog even napraten(bellen) met Ria, moeder en Erik-Jan en dan is ook deze dag weer bijna voorbij.

O ja, voor eventuele verdere behandeling van moeder Jo, wil de internist eerst nog met haar overleggen en haar zien. Dus weer afwachten.

 

Dit bericht is geplaatst in Lappenmand, mantelZORG. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Subscribe without commenting